Cozy fantasy is al redelijk ingeburgerd, maar soortgelijke verhalen kunnen natuurlijk ook helemaal prima in een sciencefiction setting! Mara van Ness is zelf groot sciencefiction fan en schrijft al langer in dit genre. Daar spraken we graag even over!
Allereerst, zou je jezelf eens voor kunnen stellen aan onze bezoekers?
Hallo allemaal, ik ben Mara van Ness. Ik ben gepromoveerd geofysicus en momenteel alweer bijna tien jaar werkzaam in het onderwijs. Ik ben gek op zowel natuurkunde als schrijven en combineer deze twee dingen in het schrijven van lesmateriaal en het schrijven van sciencefiction. Vanwege mijn beroep schrijf ik niet onder mijn echte naam.
Je boeken Magnetar en Titanium zijn beide sciencefiction, is dit genre wat jou het meest aan het hart ligt en hoe is dat zo ontstaan?
Ik ben opgegroeid met sciencefiction en die liefde is nooit verdwenen. Met dank aan mijn moeder, die een grote SF-fan was, keek ik als kleuter al naar Star Trek. Mijn allereerste woordje Engels was dan ook captain. Later schoof mijn moeder alle SF en fantasy die zij tof vond naar mij door. Als tiener heb ik dus o.a. Julian May, Robin Hobb, Terry Goodkind, Katherine Kerr en Jacqueline Carey gelezen. Julian May is nog altijd mijn favoriete auteur. De invloed van haar Galactisch Bestel-reeks is heel duidelijk zichtbaar in mijn boek Magnetar en het vervolg Singulariteit. In de nieuwe versie wordt niet meer gesproken over ‘magie’ en ‘magiërs’, maar over ‘metapsychische vaardigheden’ en ‘meta’s’, waarbij expliciet benoemd wordt dat degenen die deze terminologie bedacht hebben, zich hebben laten inspireren door de boeken van Julian May.
Je eerste boek Magnetar beschrijf je zelf als cozy sciencefiction, hoe komt dit voor jou het best tot uiting in je boeken?
Ik denk vooral in de aandacht voor de personages en hun onderlinge relaties naast het overkoepelende sci-fi plot. In een bio schreef ik iets in de trant van: ‘ik schrijf graag over gewone mensen in bijzondere situaties, of over mensen met bijzondere vaardigheden die naast dat ze bezig zijn met het redden van de wereld toch ook een heel gewoon (liefdes)leven hebben’, en dat vat het denk ik wel goed samen. Titanium en mijn kortverhaal Tempus non fugit (dat nét niet de shortlist van de Harland Prijs 2023 haalde en nu gratis te lezen is op o.a. Kobo Plus) zijn een voorbeeld van het eerste, en Magnetar en Singulariteit vallen in de tweede categorie. Daarnaast eindigen mijn verhalen over het algemeen op een positieve noot.
In Magnetar is er wel magie aanwezig, maar dan met een wetenschappelijke benadering en onderbouwing. Ik kan me voorstellen dat jij daar met je achtergrond veel plezier aan beleeft!
Ja, daar heb ik heel veel lol mee gehad! In de trilogie van Het Galactisch Bestel van Julian May zit iets van een ‘dynamic field theory’ (of iets van die strekking) die metavaardigheden zou moeten verklaren, maar daar wordt nooit in detail op ingegaan. Dat wilde ik met Magnetar en Singulariteit wél doen. Veel van de hoofdpersonen zijn natuurkundigen of hebben in elk geval een interesse in wetenschap. Vooral in Singulariteit gaat het wat dat betreft echt de diepte in. Het was een leuke uitdaging om ‘fictieve natuurkunde’ te bedenken die dingen als psychokinese, telepathie etc. zou kunnen verklaren en zodanig plausibel klinkt dat lezers erin mee kunnen gaan. Ik ga het nog laten proeflezen op geloofwaardigheid door iemand met meer ervaring met theoretische natuurkunde dan ik.
Grappig genoeg kreeg ik het allereerste idee niet door iets dat met natuurkunde of SF te maken heeft, maar tijdens een college geschiedenis waarin Max Weber en de ‘onttovering van de wereld’ ter sprake kwamen. Ik dacht: ‘Wat nou als de magie weer terugkomt in de wereld, en de wereld dus “hertoverd” wordt?’ Ironisch genoeg is het feit dat mijn hoofdpersonen ‘magie’ vervolgens wetenschappelijk proberen te verklaren waarschijnlijk juist de ultieme onttovering: zelfs de magie is niet magisch meer…
Inmiddels is er een nieuwe versie van Magnetar in de maak en is ook een vervolg genaamd Singulariteit. Waarom heb je Magnetar herschreven?
Ik ben een paar jaar geleden heel erg ziek geweest (ik heb in 2021 een stamceltransplantatie ondergaan), met in dezelfde periode ook veel heftige gebeurtenissen in mijn naaste familie. Daardoor stond mijn hoofd lang niet naar schrijven. Toen het stof weer een beetje was neergedaald, begon het echter weer te kriebelen. Ik had echter vooral zin om weer te gaan spelen met de personages uit de wereld van Magnetar, die ik al zo lang ‘ken’ (het allereerste idee kreeg ik geloof ik in 2009!) dat ze heel vertrouwd zijn.
Van het vervolg Singulariteit had ik al in 2014 een eerste complete versie geschreven, maar dat was een onsamenhangend zootje. Daarnaast was er het probleem dat ik in de tussentijd een zoontje had gekregen en het heel raar voelde om te schrijven over een personage met dezelfde roepnaam als mijn zoontje, zeker gezien alle dingen die het personage in kwestie uithaalt, haha. En ik was in de jaren sinds de eerste versie van Magnetar uitkwam ook steeds meer gaan zien wat er beter kon aan Magnetar. Ik heb dus eerst een nieuwe naam gezocht voor Lysander ‘Luuk’ Janssen en daarna eerst Magnetar en vervolgens Singulariteit herschreven.
Ik ben achteraf heel blij met die keuze, want de nieuwe versies zijn echt véél beter dan de oude! En Luuks nieuwe naam, Max, past zowaar nog beter bij hem. Maar de allerleukste toevoeging is toch wel wetenschapsvlogger The Shirtless Scientist, die begon als een grapje, maar perfect in de verhaallijn bleek te passen. Ik heb veel te veel lol met hem gehad.
Ik heb goede hoop dat het gaat lukken om beide delen uitgegeven te krijgen; hopelijk kan ik daar binnenkort meer over zeggen.
Het boek had in principe een afgerond einde, kun je al een tipje van de sluier oplichten van het verhaal van Singulariteit?
Ik ben ooit begonnen als schrijver van fanfictie en wist daardoor van mezelf dat ik niet goed ben in het afronden van langere series. Ik heb er dus voor gezorgd dat Magnetar een afgerond einde heeft, zodat het niet erg zou zijn als het niet zou lukken met het vervolg. Gezien hoe lang ik met Singulariteit geworsteld heb, was dat heel verstandig!
Ik wist echter al vanaf het begin dat het verhaal eigenlijk nog niet afgelopen was: het daadwerkelijke probleem is aan het eind van Magnetar slechts gedeeltelijk opgelost. Het blijkt namelijk dat de experimenten in de VS met etherenergie niet zonder gevolgen zijn gebleven… De personages belanden in een race tegen de klok om de ernst van de situatie in kaart te brengen en een manier te vinden om het probleem op te lossen. Als dat niet lukt, zou het zomaar kunnen dat de grens tussen leven en dood wel érg vaag wordt. (Hier hoort een omineus muziekje.)
Maar zoals ik al zei: naast het redden van de wereld gaat het uiteraard ook (misschien wel vooral) om de personages en hun onderlinge relaties. Een zekere Amerikaanse postdoc en wetenschapsvlogger emigreert naar Nederland om daar onderzoek te komen doen, wat natuurlijk tot allerlei verwikkelingen leidt. En wellicht volgt er ook nog wel ergens een liefdesverklaring (of twee … of drie).
Cozy sciencefiction is geen term dat vaak gebezigd wordt, zijn er wellicht andere goede cozy scifi tips die je voor ons hebt?
Bij cozy SF denk ik als eerste aan Becky Chambers (o.a. The Long Way to a Small, Angry Planet). Voor mij zijn haar boeken soms iets té cozy! Ik weet nog dat ik tijdens het lezen van The Galaxy, and the Ground Within halverwege helemaal gek werd van hoe vriendelijk en begripvol alle personages naar elkaar waren, dacht: ‘Ik wil over enorme klootzakken lezen!’ en vervolgens prompt zin kreeg om om over Max (de voormalige Luuk) en Paul uit Magnetar te schrijven, haha. (Ironisch genoeg zijn die in de nieuwe versie veel liever dan in de oude.) Dat boek was dus eigenlijk de trigger om Magnetar te herschrijven.
Een boek dat ik recent las en heel tof vond was The Mimicking of Known Successes van Malka Ann Older: ‘a cosy Holmesian murder mystery and sapphic romance, set on Jupiter’. Meer humor dan cozy, maar ook erg leuk: Space Opera van Catherynne M. Valente (Eurovisie Songfestival in de ruimte, met het lot van onze planeet in de waagschaal). Redshirts van John Scalzi (Star Trek-parodie) valt een beetje in dezelfde categorie. Winter’s Orbit van Everina Maxwell valt dan weer meer onder romantische SF. De Murderbot-boeken van Martha Wells heb ik zelf nog niet gelezen (staan wel op mijn TBR), maar schijnen erg leuk te zijn.
En deze vallen niet onder cozy SF (eerder space opera, denk ik), maar qua ‘gevoel’ (en de hoeveelheid thee die er gedronken wordt) komen ze voor mij wel in de buurt van cozy SF: de Imperial Radch-boeken van Ann Leckie. Provenance (ook uit het Imperial Radch-universum) kwam ik overigens wel tegen op een lijstje met cozy SF, dus blijkbaar ben ik toch niet de enige die het vrij ‘cozy’ boeken vindt!.
En wordt de wereld na Singulariteit nog uitgebreid met een derde deel, of heb je al andere verhalen/werelden in gedachten om daarna op te pakken?
Er bestaat zowaar al een deel 3! Bijna 10 jaar geleden schreef ik voor de lol tijdens NaNoWriMo een ‘Bouquetvervolg’, getiteld Zwaartekracht. Inclusief tropes als ‘per ongeluk in bed belanden’, ‘per ongeluk zwanger’, ‘eindeloze misverstanden’ en uiteindelijk natuurlijk een walgelijk zoetsappig einde, haha. Ik heb er enorm veel lol mee gehad, maar een echt boek zie ik dit niet worden. Misschien een e-book?
Ik heb in de loop der jaren ook flink wat woorden geschreven over wat voorafgaat aan Magnetar, maar of dat ooit een volwaardige prequel wordt, durf ik niet te zeggen. Misschien in de vorm van een verzameling korte verhalen die de periode vanaf de eerste ontmoeting op de middelbare school van een aantal personages tot en met de ontwikkeling van etherenergie beslaat.
In een heel ander genre: ik loop al jaren rond met het plan om ooit eens een fantasy-verhaal te schrijven dat zich afspeelt in een op het oude Sparta gebaseerde setting, maar vooralsnog heb ik alleen de beginscène duidelijk voor ogen en weet ik nog niet goed hoe het verder gaat. Daarnaast ben ik (onder een andere naam) aan het proberen een sciencefictionvoorleesboek-inclusief-natuurkundeproefjes uitgegeven te krijgen, maar tot dusver helaas met weinig succes.
Laat een berichtje achter